Πεδίο του Άρεως

LOXI_35X50_02(1)Για το υπαίθριο σχολείο της κοινότητας στο Πεδίο του Άρεως

Οι προσπάθειες για ένα υπαίθριο σχολείο της κοινότητας στο Πεδίο του Άρεως από την Περιφέρεια Αττικής και την Παιδαγωγική Ομάδα «Το Σκασιαρχείο», μαζί και με άλλους φορείς που συμπράττουν σ’ αυτή την πρωτοβουλία, γίνονται επιτέλους πράξη!

Η αρχή γίνεται με το έργο του Ζάφου Ξαγοράρη Λοξή Τάξη (2015) στο Πεδίο του Άρεως, έργο που σκοπεύει να λειτουργήσει, μεταξύ άλλων, κι ως συμμετοχικός σχεδιασμός για το πώς φανταζόμαστε τον χώρο και την υπαίθρια διδασκαλία.

Το έργο του Ζάφου Ξαγοράρη Λοξή Τάξη είναι ένα πεδίο αναστοχασμού με δυνατές πολλές ερμηνείες. Σ’ αυτή μπορούμε να δούμε από τη μια τους βομβαρδισμούς, εκεί που έχουμε πολεμικές συρράξεις, όπως στη Συρία, το Κομπάνι ή το Λουγκάνσκ, αλλά και την αποσχολειοποίηση [deschooling] και την υπαίθρια διδασκαλία, ως χώρο που επιτελείται η χωρική και η χρονική εμπειρία του υποκειμένου. Μπορούμε ακόμα να δούμε την σχολική αρχιτεκτονική του μεσοπολέμου για τους ημι – υπαίθριους χώρους, όπως για παράδειγμα στο 35ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών ή το σχολείο της Ρόζας Ιμβριώτη, και τα δύο έργα του Νικολάου Μητσάκη.

Επίσης, μπορούμε να δούμε σ’ αυτό το έργο τόσο τον διεθνισμό των αγώνων μας, όσο και την εγχώρια παραγωγή εκπαιδευτικής πολιτικής από την Περιφέρεια Αττικής, να έχουμε κάποτε και θεσμικά ένα υπαίθριο και θερινό σχολείο στο Πεδίο του Άρεως! Επίσης, μπορούμε να δούμε τη Λοξή Τάξη (2015) ως μια επιτάφια περιφορά στο Πεδίο του Άρεως, όπως είναι η «Τελευταία λέξη του Ρατσισμού» (1992) για τον J. Derrida, μια διαμαρτυρία, ένα ταξίδι, μια κιβωτός ή μια βαλίτσα του πρόσφυγα στο πέλαγος της νεωτρικότητας.

Για το «Σκασιαρχείο» ο χώρος είναι μια επιφάνεια ενός διαρκούς project για τον πόλεμο και την ειρήνη, από τους πρόσφυγες του 1922 στα Δεκεμβριανά (1944) ή από τον Θερσίτη της «Ιλιάδας» του Ομήρου στην εθνική παλιγγενεσία του 1821 και την Λεωφόρο των Ηρώων, έργο κι αυτό του Νικολάου Μητσάκη. Ή μια διαδρομή από τις εκκλησίες και τα περιστέρια, τα σύμβολα της ειρήνης, στις αναγνώσεις της αντιπολεμικής λογοτεχνίας κάτω από το γλυπτό του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου. Ο πόλεμος και η ειρήνη μέσα στο Πεδίο του Άρεως είναι τελικά για μας μια καλή αφορμή για μια κριτική παιδαγωγική και μια εφαρμογή των ιδεών του Celestin Freinet!

Το Πεδίο του Άρεως επίσης μπορεί να είναι για τα παιδιά η εκ νέου σήμανση της πρόληψης κατά της χρήσης ουσιών, της υγείας, του πολιτισμού και της πολιτειότητας. Η Λοξή Τάξη σ’ αυτό τον χώρο ως έργο τέχνης μπορεί να σημάνει εκ νέου την ελληνική κρίση, τη σύγχρονη καταστροφή του κεφαλαίου και της εργασίας και την εκζήτηση ενός άλλου κοινωνικού σχηματισμού, μέσα από μια άλλη κριτική, θεσμική και αντί – οιδιπόδεια παιδαγωγική. Μπορεί να σημάνει την ανάδυση του παρελθόντος, με τα επιταγμένα σχολικά κτίρια της γερμανικής κατοχής και της υπαίθριας διδασκαλίας της αντίστασης, το έργο των δασκάλων έξω από τα σχολεία, την Κυβέρνηση του Βουνού και εν γένει την ξεχασμένη και στη σκόνη του χρόνου παιδεία της αντίστασης. Μπορεί όμως και να σημάνει για το παρόν και την πρωτοβουλία της Περιφέρειας Αττικής να αναμετρηθεί εκ νέου με μια βιώσιμη εκπαιδευτική πολιτική για το Πεδίο του Άρεως, μέσα από την επιστροφή της αόρατης παιδικής ηλικίας στην πόλη και μέσα από την απόδοση της κίνησης στην παιδική ηλικία, με ποδήλατα και Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας. Η παρουσία των παιδιών στους δημόσιους χώρους, η ορατότητα των παιδιών στην πόλη, το τυπογραφείο, τα παιχνίδια αυλής, η σημασία της υπαίθριας διδασκαλίας, η αποσχολειοποίηση [deschooling], η σχέση του παιδιού με τον κόσμο της φύσης, η πρόληψη κατά της χρήσης ουσιών, η κοινωνική οικονομία, η σχολική βιβλιοθήκη, η ειρήνη και ο πόλεμος, η μετανάστευση, η πολιτισμική αντιστάθμιση στις κοινωνικές ανισότητες, οι σχέσεις της αρχιτεκτονικής με την παιδαγωγική, τα ποδήλατα, ο κώδικας οδικής κυκλοφορίας, τα οριζόντια κοινωνικά δίκτυα, καθώς και γενικότερα τα δικαιώματα ελευθερίας του παιδιού, είναι η κεντρική ιδέα αυτού του υπαίθριου σχολείου της κοινότητας στο Πεδίο του Άρεως. Αυτό το πείραμα σηματοδοτεί το ανοιχτό προς τα έξω σχολείο.

Τέλη Οκτωβρίου επίσης θα έχουμε μια συνάντηση στον κινηματογράφο «Αλκυονίδα» – με την προβολή της ταινίας του Danniel Losset, «Ο δάσκαλος που άφηνε τα παιδιά να ονειρεύονται» (2006) – όλων των φορέων αυτών που θα υλοποιήσουν εκπαιδευτικά προγράμματα στο χώρο του Πεδίου του Άρεως, με τα Γραφεία Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης και Πολιτιστικών Θεμάτων της Α΄ Διεύθυνσης Π. Ε. Αθηνών, συμμετοχή και έκθεση του έργου των σχολείων που θα επισκεφτούν τον χώρο και μια σειρά από εκδηλώσεις οι οποίες θα μας οδηγήσουν στο θερινό σχολείο στο Πεδίο του Άρεως, το καλοκαίρι του 2016! Ελάτε λοιπόν να κάνετε το μάθημά σας!

Κεντρικός Τομέας Αθηνών Παιδαγωγική Oμάδα «Σκασιαρχείο»
Περιφέρεια Αττικής http://www.skasiarxeio.wordpress.com

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s