Μήνας: Απρίλιος 2018

Μιλώντας για το κίνημα Freinet και την παιδεία στα ΜΜΕ

zizanio

Την Δευτέρα 16/4, στη Λαϊκή Συνέλευση Γκύζη, στις 19:30,  εκπαιδευτικοί της ομάδας  «Το Σκασιαρχείο» θα παρουσιάσουν το βιβλίο “Celestin Freinet, Θεσμική και κριτική παιδαγωγική” (Εκδόσεις των Συναδέλφων, 2017).  

Στη συνέχεια θα προβληθούν φιλμάκια από σχολεία της Αθήνας και άλλων δήμων που έκαναν τα ίδια τα παιδιά, τα οποία συμμετείχαν στη 17η Κάμερα Ζιζάνιο στο πλαίσιο του 20ουΦεστιβάλ Ολυμπίας και μερικά βραβεύτηκαν.

Η παρουσία της εκπαιδευτικής κοινότητας στη Λαϊκή Συνέλευση του Γκύζη (Ιωάννου Σούτσου 62), όπου αρκετές φορές έχουν φιλοξενηθεί δράσεις μας, θα ήταν μια ακόμη ευκαιρία να δούμε τη δημόσια σφαίρα των παιδιών, τα δικαιώματά τους και τις τεχνικές Freinet που μπορούν τα υπηρετούν, για να έχουμε το σχολείο που ονειρευόμαστε. [Μπ. Μπ.] 

Advertisements

Αλληλογραφώντας με τον Γιώργο Μόσχο

DSC02819

Ο Γιώργος Μόσχος δεν είναι πια Συνήγορος του Παιδιού. Για πολλά παιδιά όμως θα είναι ακόμη στο προσκεφάλι τους. Μετά από περίπου δεκαπέντε χρόνια θα τον έχουμε να αγωνίζεται για τα δικαιώματα των παιδιών από άλλη θέση. Φεύγοντας μας άφησε το παρακάτω γράμμα:

«Στις 8 Φεβρουαρίου εκδόθηκε το ΦΕΚ με το οποίο γίνεται αποδεκτή η παραίτησή μου από τη θέση του Βοηθού Συνηγόρου του Πολίτη για τα Δικαιώματα του Παιδιού και ταυτόχρονα τοποθετείται αντικαταστάτρια μου. Νοιώθω την ανάγκη, μετά από 14,5 χρόνια υπηρεσίας στα καθήκοντα αυτά και συναρπαστικής προσπάθειας για να γίνουν τα δικαιώματα του παιδιού περισσότερο αναγνωρίσιμα και σεβαστά στη χώρα μας, να ευχαριστήσω παιδιά και ενήλικες που εμπιστεύτηκαν, υποστήριξαν και συμμετείχαν σ’ αυτό το μοναδικό πείραμα και να μιλήσω για την ανάγκη διαφύλαξης και περαιτέρω θεσμικής θωράκισης, με βάση τα διεθνή πρότυπα, του θεσμού του Συνηγόρου του Παιδιού, που ο Έλληνας νομοθέτης αποφάσισε να ενσωματώσει στην ανεξάρτητη αρχή «Συνήγορος του Πολίτη» με το ν.3094/03. Πέρα από τον Συνήγορο όμως, η υπεράσπιση των δικαιωμάτων των παιδιών είναι ένα ζήτημα που χωράει στην καθημερινότητα όλων μας, ως καθήκον αλλά και ως ευλογία, που μπορεί να μας επιστρέψει χαρά και δύναμη, καθώς διαρκώς βρισκόμαστε μπροστά σε όμορφες προκλήσεις, όπως:

– Να δίνουμε προσοχή, λόγο, χρόνο και θέση στα παιδιά, με σεβασμό στα συναισθήματα, τις ανάγκες και τις απόψεις τους.
– Να προωθούμε και διεκδικούμε αλλαγές υπέρ τους, όχι μόνο σε θεσμικό επίπεδο αλλά και σε αυτό των στάσεων, των ιδεών και των συμπεριφορών μας, και ιδίως αυτών που λειτουργούν ως παράδειγμα στα παιδιά.

– Να διδασκόμαστε από τα παιδιά

– Να αναγνωρίζουμε τα επιτεύγματα ομάδων παιδιών που λειτουργούν με έμπνευση και δημιουργικότητα.
– Να έχουμε διπλή κατανόηση και υπομονή για τα παιδιά που δυσκολεύονται, που ζορίζονται και που ξεσπούν ή σιωπούν.
– Να αποδεχόμαστε τα λάθη των παιδιών και να τα εμπνέουμε φιλικά να τα διορθώνουν.

– Να μαθαίνουμε με απλούς τρόπους στα παιδιά να υπερασπίζονται τον εαυτό τους, αλλά και να σέβονται και να υποστηρίζουν τα άλλα παιδιά.

– Να ενισχύουμε τις ευκαιρίες ατομικής και συλλογικής έκφρασης και δημιουργίας τους.

– Να κάνουμε τις διαδικασίες μάθησης στη ζωή τους ευχάριστες και απολαυστικές, ακόμη και αν χρειάζεται κάποιες φορές να είναι κοπιώδεις.

– Να δοκιμάζουμε μαζί τους πρακτικές ισότιμης επικοινωνίας, διαλόγου, λήψης αποφάσεων και ειρηνικής επίλυσης διαφορών…

Σε όλα αυτά τα πεδία θα προσπαθήσω να συνεχίσω να είμαι παρών και μάχιμος. Πιστεύω με πολλή ακόμα ενέργεια και διάθεση. Για να δούμε περισσότερους όμορφους κήπους των παιδιών να ανθίζουν γύρω μας».

Και το δικό μας:

«Γιώργο για όλα αυτά που μοιραζόμαστε συνεχίζουμε, δουλεύοντας τα δικαιώματα των παιδιών και το σχολείο της κοινότητας. Είμαστε ομοτράπεζοι στις μικρές συνελεύσεις των παιδιών, τις στιγμές που λένε τη γνώμη τους και εκδίδουν το έντυπό τους. Την στιγμή που πολιτεύονται ζούμε την άνοιξη της χώρας μας. Σ’ ευχαριστούμε για όλα, για τα περαστικά και τα μελλούμενα». [Μπ. Μπ.]

(περιοδικό «Παιδεία και Κοινωνία», τχ. 127, Κυριακάτικη Αυγή, 25/3/2018, σελ. 15)