Πάρος, «Το Σχολείο αλλιώς»

image1

Διήμερο Προβληματισμού

19-20 Μαΐου / Αρχίλοχος Πολιτιστικός Σύλλογος Πάρου

 

Η ομάδα «ΓΙΑ ΕΝΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ», που δραστηριοποιείται στην Πάρο  εδώ και τρία χρόνια οργάνωσε σε συνεργασία με την Ευζωία wellness activities ένα διήμερο προβληματισμού για το μέλλον του σχολείου στην ελληνική κοινωνία. Ο τίτλος της διημερίδας ήταν «Το σχολείο αλλιώς».

Τα ερωτήματα που είχαν τεθεί  ήσαταν: Πώς μπορούμε να πάμε από το σημερινό σχολείο στο αλλιώτικο; Πώς το φανταζόμαστε ή πώς το θέλουμε; Τι δυσκολίες θα συναντήσουμε; Θα χρειαστεί να ξηλώσουμε ή να μεταμορφώσουμε; Αρκεί να αλλάξουμε τα εξωτερικά χαρακτηριστικά του εκπαιδευτικού συστήματος ή πρέπει να αλλάξουμε τον τρόπο σκέψης και τις συνήθειές μας;

Το πρόγραμμα είχε και ομιλίες – εισηγήσεις αλλά και βιωματικα εργαστήρια. Το Σάββατο 19 Μαΐου ήταν αφιερωμενο στις ομιλίες  Την Κυριακή πραγματοποιήθηκαν 3 εργαστήρια και το κλείσιμο της διημερίδας με διαδραστική συζήτηση.

Ο χώρος του «Αρχίλοχου» ήταν διαμορφωμένος από τις διοργανώτριες με έναν τρόπο που είχε ως στόχο να φέρει κοντά τους  παρευρισκόμενους και τις παρευρισκόμενςες. Ττα καθίσματα τοποθετημένα έτσι ώστε να δημιουργείται ένα ημικύκλιο που αγκάλιαζε τη μικρή σκηνή. Η σκηνή θύμιζε περισσότερο σκηνή θεάτρου. Ένα μικρό καναπεδάκι και δυο καρέκλες, αλλά και μαξιλάρια στο πάτωμα, έδιναν τη δυνατότητα στους ομιλητές να επιλέξουν τον τρόπο που θα απευθύνονταν στο κοινό τους.

Στον προαύλιο χώρο υπήρχαν δραστηριότητες διαδραστικές που είχαν ως στόχο την αφύπνιση των αισθήσεων, καθώς και πάγκος με βιβλία διαφόρων συγγραφέων και  παιδαγωγικων συστημάτων συστημάτων  προσφέροντας υλικο προβληματισμού για  «ένα σχολείο αλλιώς».

Η  διημερίδα άνοιξε με τρεις διοργανώτριες, που δυο απο αυτές ησαν και μητέρες, εκθέτοντας  σκέψεις και προβληματισμούς για το σημερινό σχολείο και την επιθυμία να πάνε τα παιδιά τους σε ένα σχολείο ελεύθερο, ανοικτό και δημιουργικό. Η διαπιστωση της ανάγκης αυτής οδήγησε στη δημιουργία της ομάδας.

Στη συνέχεια η ψυχολόγος Ανθή Δοξιάδη με έναν άμεσο  τρόπο περπατώντας ανάμεσα στο κοινό   κάτω από τη σκηνή μίλησε για τη σημασία της παιδικής ηλικίας σήμερα σε έναν διαρκώς μεταβαλλόμενο κόσμο.

Ακολουθησε η Κλειώ Κουνδουράκη, στέλεχος πρόληψης του Κέντρου Πρόληψης «Θησέας Κυκλάδων» η οποία μεσα απο  για την εικοσαετή εμπειρία της στο  Κέντρου Πρόληψης ανέδειξε  τη σημασία να εκπαιδευτεί η κοινότητα αλλιώς, ώστε τα παιδιά να αισθάνονται χαρούμενα και δημιουργικά.

Ο Σπύρος Κασιμάτης, εκπαιδευτικός και σύμβουλος ψυχικής υγείας εστιάστηκε στο ζητημα των σχεσεων γονεων  και εκπαιδευτικών μεταξύ τους αλλά και με τους εαυτούς του ώστε να είναι ευχαριστημένοι και χαρούμενοι δημιουργώντας ένα θετικο περιβάλλον για τα παιδιά

Σημαντικη ηταν η ομιλία του Χρήστου Γεωργούση, παλαιμαχου εκπαιδευτικου στη δημόσια εκπαιδευση και σε θεσεις ευθυνης (διευθυντής)  ο οποίος με θάρρος παρουσιασε τα αρνητικα του εκεπιδευτικου συστηματος που συνάντησε στην πολύχρονη καριέρα του  αλλά και καταθέτοντας  καλές πρακτικές και δοκιμασμένες προτάσεις για μια πιο ουσιαστική εκπαίδευση. Συνέβαλε στο να συνδεθεί ο προβληματισμός με την πραγματικότητα.

Ακολουθησε η Εύα Ντουμανίδου, εκπαιδευτικός Α/θμιας εκπαιδευσης, μίλησε για τη σημασία και την αξία της δημιουργίας θετικού κλίματος και αξιων αλληλοκατανοησης στην τάξη και παρουσιασε τα αποτελέσματα πιλοτικών εφαρμογών στο δημοτικο σχολειο. Οι εμπειρίες και τα παραδείγματα της πολύτιμα, δειχνοντας πως μπορουν τα παιδια να αποκτουν θετικά κοινωνικά πρότυπα μέσα στην ομάδα.

image3

Η Άλκηστις Αρχιμανδρίτου, καθηγήτρια φυσικής αγωγής και  ρεφλεξολόγος, ιδρύτρια της Ευζωία wellness activities μας ταξίδεψε στη φύση και στις δρασεις της Ευζωίας όπου απο κοινού παιδια και γονεις αναπτύσσουν γνωστικές, κινητικές και εκφραστικές ικανότητες.

Τέλος η Στέλλα Μπδαδικιάν και η Κατερίνα Αλεξιάδη, μέλη της Ομάδας «Σκασιαρχείο», της επιμορφωτικής ομάδας του Πιλοτικού Προγράμματος και του Δικτύου Συνεργατικών Σχολείων για τη διάδοση της Παιδαγωγικής Freinet στην Ελλάδα μίλησαν για την Παιδαγωγική Freinet – Θεσμική παιδαγωγική, τον Celestin Freinet, τον Μίλτο Κουντουρά και τις τεχνικές Freinet, καθώς και για το Πιλοτικό Πρόγραμμα Freinet που εφαρμόστηκε στα σχολεία τη διετία 2016-2018. Η ανταπόκριση ήταν πολύ μεγάλη και ενδιαφέρθηκαν για τη διεξαγωγή εργαστηρίων Παιδαγωγικής Freinet τη νέα σχολική χρονιά.

Την Κυριακη το πρωί στα πλαίσια του βιωματικού μέρους έγιναν δύο εργαστήρια. Το πρώτο  ήταν το  «Παίζω,ανακαλύπτω, μαθαίνω την αυλή του Αρχίλοχου” απο την Λένα Ναούμ και την Άλκηστη Αρχιμανδρίτη.

Με εργαλεία τις αισθήσεις και το σώμα και με ανάλογα ερεθίσματα  βιώσαμε μέσα από δράσεις και ονομάσαμε – συνειδητοποιησαμε  την εμπειρία μας. Δημιουργήσαμε ο καθένας το δικό του προσωπικό μονοπάτι μάθησης μέσα από ένα κείμενο γι αυτήν.

Μια μικρή γεύση του πώς η βιωματική εμπειρία μαζί με την διεπιστημονική προσέγγιση αποτελούν απαραίτητο και πολύτιμο εργαλείο της μαθησιακής διαδικασίας. Η ευαισθητοποίηση έγινε μέσα από παιχνίδια που στόχευαν στις αισθήσεις.

Στο τέλος όλες και όλοι οι συμμετέχοντες κατάφεραν και έβγαλαν τους άξονες μια θεωρητικης προσέγγισης  μόνοι τους.

Ακολούθησε το εργαστήριο του Ενηλικισμού απο την Κλειώ  Κουνδουράκη.  Ο Ενηλικισμός ειναι η τάση που έχουμε εμείς οι ενήλικες να εξαιρούμε τα παιδιά απο πολλά  υποτιμώντας την ικανότητά τους να αντιλαμβανονται..   Δόθηκε έμφαση στη ανακάλυψη των στερεοτύπων που έχει κάθε μία -ένας απο τις συμμετέχουσες – ντες (γονέας ή εκπαιδευτικός) και με ποιό τρόπο μπορεί να τα ξεπεράσει χτίζοντας μια πιο γόνιμη κι ελεύθερη σχέση με το παιδί  ή τα παιδιά – μαθητές.

image2

Το απόγευμα της ιδία μερας εγιναν δυο συναντήσεις.

Η πρωτη με τον Σπύρο Κασιμάτη ο οποίος ενεθάρρυνε τους συμμετέχοντες / σες να   μιλησουν για τα σημεία εκείνα που αισθανονται ότι δυσχεραίνεται η επικοινωνία τους με τους απεναντι (εκπαιδευτικους ή γονείς κυρίως). Με ειλικρινή διάλογο, καταλήξαμε  στην συναντίληψη ότι «τα παιδιά, τελικά, τα μεγαλώνουμε μαζί» ανοίγοντας  έτσι το δρόμο της συνεργασίας και της συνεννόησης μεταξύ οικογένειας και σχολείου, που αλλάζει ουσιαστικά την φροντίδα των παιδιών μας τόσο ακαδημαϊκά όσο και ψυχο-κοινωνικά. Ηταν μια αργη διαδιακασία όπου σιγά σιγά ξεδιπλώσαμε τα συναισθηματά μας , τους φοβους μας και τις προκαταλήψεις μας για τον γονιό ή τον δάσκαλο απέναντι μας.

Την σκυτάλη πήρε ο Γιωργος Λιγνός εκπαιδευτικός και ιδρυτής του πρώτου κέντρο δημιουργικής απασχόλησης στην Ελλάδα  (το 1990) και εστιάστηκε στην ιδέα του δυσεπίλυτου κόμπου. Το κεντρικό ερώτημα ήταν με ποιό τροπο θα μπορουσαν να ειναι μια απαντηση σε κάποιο προσωπικό κόμπο (ιδιαίτερο προβλημα) που έχουμε σε σχέση με την γονεϊκή ή εκπαιδευτική ιδιότητα αυτά που ακουσαμε νοιωσαμε και βιώσαμε στην διημερίδα.

Να σημειώσουμε οτι οι τοποθετήσεις πολλών εκπαιδευτικών του νησιού ήσαν αφοπλιστικές ιδίως δε του κου Χρήστου Γεωργούση ο οποίος επανέφερε τα ζητήματα της παιδαγωγικής ευθύνης και ανοιχτόμυαλης προσέγγισης τα οποία χρειάζεται το Σχολείο Αλλιώς.

Στο τέλος όλα τελείωσαν με  ένα τραγούδι – κανόνα «την καμπανα του σχολειού μας την ακούτε παιδιά»

Η αναζήτηση του Σχολειου Αλλιώς συνεχίζεται.
Θα ξαναβρεθούμε/.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s