Αταξινόμητα

Τα ονόματα των συμμετεχόντων στα εργαστήρια 2 Απριλίου

Δείτε τα ονόματα των συμμετεχόντων στα βιωματικά εργαστήρια 2 Απριλίου.

Όσοι έχουν γίνει δεκτοί στα εργαστήρια (με σειρά προτεραιότητας) έχουν ειδοποιηθεί στα προσωπικά τους μέιλ για τη συμμετοχή τους. Όσοι δεν είναι στη λίστα, θα τους περιμένουμε σε νέα επιμόρφωση. Τα ονόματα έχουν αναρτηθεί στο site της Δ/νσης Α/θμιας εκπ/σης Α’Αθήνας

http://dipe-a-athin.att.sch.gr/index.php/27-2014-11-18-09-11-13/2014-11-18-09-28-52/2015-01-16-09-40-39/534-anaptyssontas-tin-eleytheri-ekfrasi-kai-to-syllogiko-pneyma-sto-sxoleio-me-tin-paidagogiki-frene

Θα σας περιμένουμε όλους στην εκδήλωση της Παρασκευής στο Γαλλικό Ινστιτούτο (χωρίς αίτηση συμμετοχής).

Ευχαριστούμε

Ένα μάθημα στη «Λοξή Τάξη»

DSC00699

Πραγματοποιήθηκε στις 25 Οκτωβρίου η συνάντηση των φορέων για το Πεδίο του Άρεως στον κινηματογράφο «Αλκυονίδα», μέσα σε κλίμα συνεργασίας και από κοινού προσπάθειας για τη δυνατότητα ο χώρος να φιλοξενεί την παιδική ηλικία και να υποστηρίζει τα δικαιώματά της. Τα προσφερόμενα προγράμματα θα συνεχιστούν και την επόμενη περίοδο στο χώρο της Διεύθυνσης Αλσών και Πάρκων, στο Πεδίο. Και η «Λοξή Τάξη» του Ζάφου Ξαγοράρη θα μεταφερθεί για να συνεχίσει το δρόμο της στο 77ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών, στα Πετράλωνα.

Οι φορείς που συμμετείχαν ήταν το Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού, Τα Τροχαία εγκλήματα SOS, τα γραφεία Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης και Πολιτιστικών Θεμάτων της Α΄ Διεύθυνσης Π. Ε. Αθηνών, η Περιφέρεια Αττικής, το «Σκασιαρχείο», το 77ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών, το 46ο Γυμνάσιο Αθηνών, το Σωματείο «Συνεργάζομαι», η melifera, το Παρατηρητήριο της Κοινωνίας των Πολιτών, η Λαϊκή Συνέλευση Γκύζη και σχολεία και μαθητές/ μαθήτριες της ευρύτερης περιοχής.  Η νέα συνάντηση ορίστηκε αρχές Δεκέμβρη στο Green Park, στο Πεδίο του Άρεως.

Η υπαίθρια διδασκαλία, τρίτη ιστορικά κατά σειρά, μετά το 1916 και το 1932, έλαβε χώρα και ολοκλήρωσε τον κύκλο της. Όμως ο προβληματισμός είναι ζωντανός και επίκαιρος. Ο εγκλεισμός στα σχολεία έχει φτάσει στα όριά του και η εύρεση εκ νέου του δημόσιου χώρου, της κοινότητας, της ψυχικής υγείας, του συναισθηματικού αλφαβητισμού, της πολιτισμικής ενδυνάμωσης και της αντιμετώπισης των περιβαλλοντικών προβλημάτων θέλουν περισσότερο από ποτέ το δάσκαλο πολιτικό και το παιδί πολίτη.  Μας προβληματίζει πολλές φορές η παθολογία του ιδρυματισμού που έχουμε στις σχολικές μονάδες της χώρας, με συμπτώματα όπως τη βαριεστημάρα, τις τιμωρίες, τον αυταρχισμό, τις ποινές, τον εκφοβισμό και την διαίρεση του νου από το σώμα.. Και προκύπτει το ερώτημα: θα μπορούσε  η υπαίθρια διδασκαλία να είναι η αποσχολειοποίηση [deschooling] του σχολείου;  Η «Λοξή Τάξη» (2015) του Ζάφου Ξαγοράρη ήταν και είναι μια συμβολή σ΄ αυτόν τον προβληματισμό.

Χάριν ιστορικότητας να πούμε ότι η «Λοξή Τάξη» παρουσιάστηκε την άνοιξη που μας πέρασε στο Μουσείο Μπενάκη σε επιμέλεια της Πολύνας Κοσμαδάκη με την συνεργασία του Βρετανικού Συμβουλίου και του Γυμνάσιου Καμινίων. Και εκτέθηκε στο Πεδίο του Άρεως από τις 12 έως τις 18 Οκτωβρίου, στο πλαίσιο μια μεγάλης συνεργασίας του καλλιτέχνη με την Περιφέρεια Αττικής και την Παιδαγωγική Ομάδα «Το Σκασιαρχείο». Ο στόχος όσων πήραμε στο εγχείρημα αυτό ήταν να σκεφτούμε ξανά έννοιες που αδράνησαν όπως το σχολείο της κοινότητας, τα δικαιώματα ελευθερίας των παιδιών και τα άγραφα δικαιώματα του χώρου της παιδικής ηλικίας.

Ας εξετάσουμε όμως λίγο περισσότερο το σχολείο της κοινότητας. Βασικά στοιχεία του σχολείου της κοινότητας, με τα χαρακτηριστικά της κοινωνικής οικονομίας, είναι τα εργαστήρια, ο κήπος, οι ομάδες χωρίς αρχηγό, η παιδαγωγική της αυλής, τα παραδοσιακά παιχνίδια, το τυπογραφείο, οι μαθητικοί συνεταιρισμοί, η υιοθέτηση χώρων εκτός σχολείου και η ήπια μετακίνηση, όπως με τα ποδήλατα. Επίσης οι επιστημονικές γνωστικές κατακτήσεις που αφορούν την κριτική στο θετικισμό, τις φυσικές επιστήμες, την επιστημολογία και την μεθοδολογία, είναι βασικά στοιχεία αυτού του σχολείου. Πρόκειται εν πολλοίς για ένα σχολείο με θεματικές γνωστικές περιοχές που επιστρέφουν τη σχέση δύναμης και λόγου στις αναδυόμενες υποκειμενικότητες, μέσα από την δημόσια σφαίρα, την πολιτική και την οικειοποίηση του χώρου. Το τρίπτυχο αυτού του σχολείου είναι τάξη – αυλή – κοινότητα και η εργασία του είναι να σχεδιάζει διαρκώς αυτό το τρίπτυχο προς όφελος της μετάβασης από την παιδική ηλικία στην υποκειμενικότητα. Η χρήση της υπαίθριας διδασκαλίας είναι επίσης στην οπτική των υποκειμένων του. Το αίτημα για ζωή, η δυνατότητα να μην είμαστε «γυμνή ζωή», αλλά μια μορφή ζωής, όπως λέει και ο Agamben, είναι η απάντηση στο θάνατο που σκορπά η οικονομία της αγοράς. Η κοινωνική οικονομία είναι το οικονομικό που έπεται του πολιτικού. Κεντρικό σ’ αυτή την αντίληψη είναι το ανοιχτό προς τα έξω σχολείο, η βιβλιοθήκη, το φορητό τυπογραφείο, οι σπόροι, τα ποδήλατα και η παραγωγή μέσα από τα υλικά δίκτυα  – κι όχι μόνο τα ψηφιακά –  σθεναρών σχέσεων με πολλούς ενήλικες που μπορούν να αντικαταστήσουν την απώλεια της αυθεντίας των γονιών και των εκπαιδευτικών. Ο στόχος είναι η διαρκής παρουσία της παιδικής ηλικίας στην πόλη που συνοδεύει την ανάπτυξη του κάθε παιδιού, μέσα από μια παιδαγωγική, η οποία έχει τις οφειλές της στη θεσμική, την κριτική και την αντί – οιδιπόδεια παιδαγωγική. Αυτή είναι η ανοιχτή πόλη που συνομιλεί με το σχολείο, τις πόρτες, τα δικαιώματα ελευθερίας, τις αναπαραστάσεις, την δημόσια σφαίρα, τα δημόσια νοήματα, την ιδιότητα του πολίτη και την εξωστρέφεια.

Η επιστημολογία των επιστημών, η φιλοσοφία, ο οπτικός αλφαβητισμός η κριτική στην επιστήμη και οι πολλαπλοί αλφαβητισμοί συσχετίζονται με τη συλλογική δράση, τις ομάδες και την πολιτική. Η πολιτική είναι μέσα στο σχολείο, τόσο ως αριστοτελική πράξη και φρόνηση όσο κι ως παράδειγμα κοινωνικής επιστήμης που διαλέγεται επιστημολογικά με τις άλλες γνωστικές περιοχές. Το γνώσιμο μπορεί να αναμετρηθεί με τον Οιδίποδα και την Σφίγγα, αλλά και το ξεπέρασμά του. Η δυνατότητα να μιλήσουμε για  μια αντί – οιδιπόδεια παιδαγωγική,  να μιλήσουμε για κριτική, δημοκρατική και θεσμική παιδαγωγική, είναι το αίτημα για να προσδιορίσουμε εκ νέου την έννοια της δημοκρατίας., καθώς δεν φτάνει η αντιπαράθεση της διοίκησης με την παιδαγωγική για να έχουμε πλήρως τα χαρακτηριστικά της, όπως και να δούμε στον αναδυόμενο φασισμό στα σχολεία. Αν η δυνατότητα για ένα τόπο ισότητας, όπως είναι το σχολείο σύμφωνα με τον Ranciere, χαθεί και η οικογένεια ως τόπος ανισότητας γίνει ο νέος τόπος συγκρότησης της υποκειμενικότητας, τότε η καταστατική ανισότητα είναι αξεπέραστη. Κι είμαστε αντιμέτωποι με την α – δυνατότητα να συγκεντρώνονται οι άνθρωποι και να έχουν την δημοκρατική στιγμή να αποφασίσουν για το παρόν τους. Η δημοκρατική στιγμή είναι η αναβολή της απόφασης και η έκσταση στο άξιο να ερωτηθεί. Το σχολείο μπορεί να συμβάλει σ’ αυτό. Αλλά προϋποθέτει το δημόσιο χώρο για να εξασφαλιστούν οι αδύναμες σχέσεις δύναμης και λόγου.

Το εγχείρημα με το υπαίθριο σχολείο της κοινότητας και τη «Λοξή Τάξη» στο Πεδίο του Άρεως θα συνεχιστεί με την σύμπραξη όλων των φορέων που παίρνουν μέρος, την προσφορά προγραμμάτων για τα σχολεία για όλη τη διάρκεια του έτους και τον προσανατολισμό για ένα θερινό σχολείο για παιδιά που μένουν στο κέντρο της πόλης το καλοκαίρι. Ελάτε να κάνετε το μάθημά σας!

Χαράλαμπος Μπαλτάς

Μέρος του άρθρου δημοσιεύτηκε στο έντυπο «Η Πατησίων ζει» (Οκτώβριος 2015). Ο Χαράλαμπος Μπαλτάς είναι  δάσκαλος στο 35ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών και μέλος της Παιδαγωγικής Ομάδας «Το Σκασιαρχείο – Πειραματικοί ψηλαφισμοί για ένα σχολείο της κοινότητας».

Με τη «Λοξή Τάξη» στο Πεδίον του Άρεως

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Το επόμενο βήμα

25_10_2015_poster

Το επόμενο ραντεβού είναι στον κινηματογράφο Αλκυονίδα στις 25 Οκτωβρίου.

Μετά το πετυχημένο επταήμερο στο Πεδίο του Άρεως (12 – 18 Οκτωβρίου 2015) κουβεντιάζουμε και σχεδιάζουε τις μελλοντικές δράσεις.

Σας περιμένουμε!

ΤO ΥΠΑΙΘΡΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΜΕ ΤΗ «ΛΟΞΗ ΤΑΞΗ » ΣΤΟ ΠΕΔΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΩΣ / 12 – 18 Οκτωβρίου 2015

LOXI_35X50_02(1)

Καλή σχολική χρονιά! Καλό ξεκίνημα με δημοκρατικούς αγώνες, έχοντας στο νου ελευθερία, παιδεία και γλώσσα! Το «Σκασιαρχείο» πάλι μαζί σας. Μετά από δύο αναβολές, για το δημοψήφισμα και τις εκλογές, το υπαίθριο σχολείο της κοινότητας με την ‘Λοξή Τάξη’ ξεκινάει τα «μαθήματα» στο Πεδίο του Άρεως, στο διάστημα 12 – 18 Οκτωβρίου 2015. (περισσότερα…)

Το δικό σου «Μικρό Βιβλίο»

Αναδημοσίευση από το ένθετο «Ερευνητές» της Καθημερινής

ΣΤΟΥΣ ΕΡΕΥΝΗΤΕΣ 02.04.2015

Το δικό σου «Μικρό Βιβλίο»

Βασιλική Χρυσοστομίδου

Ένα βιβλίο τόσο μικρό, που χωράει στην τσέπη σου, στην κασετίνα σου! Ένα βιβλίο, όμως, που μπορεί να χωρέσει όλα όσα σου αρέσουν, όσα σε ενδιαφέρουν. Ένα βιβλίο που μπορείς να γράψεις μόνος σου ή με τους φίλους σου. Ένα βιβλίο που θα σε κάνει συγγραφέα για περίπου μία ώρα – ίσως και λιγότερο… Μα υπάρχει τέτοιο βιβλίο; Φυσικά!

Το «Μικρό Βιβλίο» είναι μια υπέροχη ιδέα για να συνεργαστείς με τους φίλους σου, να επικοινωνήσεις μαζί τους, αλλά και να εκφραστείς. Επιλέγοντας το θέμα που προτιμάς κάθε φορά, μπορείς να δημιουργήσεις τα δικά σου μικρά βιβλία, μαθαίνοντας έτσι να ανακαλύπτεις τη γνώση, αλλά και να δημοσιεύσεις ένα έργο που θα απευθύνεται σε αληθινό κοινό!

Πώς θα σου φαινόταν αν το «Μικρό Βιβλίο» ήταν μέρος του μαθήματος;  
Αυτό ακριβώς οραματίστηκε ο Σελεστέν Φρενέ, ένας πρωτοπόρος Γάλλος παιδαγωγός ο οποίος έζησε στις αρχές του 20ού αιώνα. «Προχωρημένος» για την εποχή του, ο Φρενέ έβαλε τον κινηματογράφο στα σχολεία, ενώ το 1923 εισήγαγε το τυπογραφικό πιεστήριο για να τυπώσει τα κείμενα των παιδιών, εκδίδοντας έτσι τις πρώτες σχολικές εφημερίδες. Εξέλιξη αυτών ήταν το «Μικρό Βιβλίο», μέσα από το οποίο οι μαθητές μπορούσαν να εκφραστούν ελεύθερα, να διατυπώσουν τις απόψεις τους χρησιμοποιώντας τις γνώσεις τους, με λίγα λόγια να λειτουργήσουν αυτόνομα, χρησιμοποιώντας κριτική σκέψη. Το «Μικρό Βιβλίο» εξακολουθεί μέχρι σήμερα να εμπνέει πολλούς δασκάλους σε πολλά μέρη του κόσμου και, φυσικά, πάρα, μα πάρα πολλά παιδιά, που μέσα από αυτήν τη δημιουργική εργασία όχι μόνο μαθαίνουν κάτι νέο, αλλά καταλαβαίνουν και τι ακριβώς μαθαίνουν και γιατί.
Στην ταινία «Το σκασιαρχείο», που κυκλοφορεί στο Υοutube μπορείς να μάθεις ακόμη περισσότερα για το ποιoς ήταν ο εμπνευστής αυτής της νέας παιδαγωγικής φιλοσοφίας.

Τα δυνατά σημεία του «Μικρού Βιβλίου»
• Μαθαίνεις μέσα από την εμπειρία και τη δράση, χωρίς να νιώθεις υποχρέωση να μελετήσεις.
• Καλλιεργείς την ελεύθερη έκφραση και απολαμβάνεις τη χαρά της δημιουργίας.
• Ενισχύεις το πνεύμα συνεργασίας και αποκτάς ένα επιπλέον κίνητρο για μάθηση.
• Αν ενταχθεί σε μάθημα ξένης γλώσσας, έχεις τη δυνατότητα να ανακαλύψεις αξίες, παραδόσεις και πολιτισμούς της άλλης χώρας.
• Στη διάρκεια της διαδικασίας αναπτύσσεις το κριτικό σου πνεύμα τόσο για τον εαυτό σου όσο και για τους συμμαθητές σου, εξασφαλίζοντας έτσι ένα δημοκρατικό κλίμα στην τάξη.


Πώς να φτιάξετε «Μικρά Βιβλία» στην τάξη σας 
1. Το συζητάτε όλοι μαζί στην τάξη.
2. Επιλέγετε τα θέματα, είτε ατομικά είτε από μικρές ομάδες 2-3 ατόμων.
3. Τα μέλη των ομάδων συνεργάζεστε ώστε να συντάξετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε τα σχέδια και την εικονογράφηση.
4. Τα κείμενα πληκτρολογούνται στον υπολογιστή και τα σχέδια σκανάρονται.
5. Τα «Μικρά Βιβλία» δημοσιεύονται.
6. Για την κατασκευή τους, διπλώνετε 3 φορές και κόβετε με ψαλίδι (δες το σχέδιο).
7. Η μία ομάδα διαβάζει στην άλλη το «Μικρό Βιβλίο» της στην τάξη και ακολουθούν σχόλια και συζήτηση.
8. Μπορεί να γίνει και ανταλλαγή «Μικρών Βιβλίων» με άλλο σχολείο –κοντινό ή μακρινό– αν έχει κάνει επίσης την ίδια δουλειά.
9. Όλοι μοιράζεστε αντίτυπα του βιβλίου.
10. Τέλος, μπορεί να γίνει έκθεση των βιβλίων, τόσο μέσα στην τάξη όσο και στη βιβλιοθήκη του σχολείου.

 Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το πώς μπορείτε κι εσείς στην τάξη να δημιουργήσετε το δικό σας «Μικρό Βιβλίο», αναζητήστε με τον δάσκαλο ή τη δασκάλα σας την ιστοσελίδα http://www.petitslivres.free.fr («editions Celestines»). Από εκεί θα κατεβάσετε δωρεάν το λογισμικό για τη δημιουργία του βιβλίου – μην ξεχνάτε ότι είναι συγκεκριμένος ο τρόπος που πρέπει να μπουν τα κείμενα στα κουτάκια της σελίδας, ώστε, όταν γίνει η εκτύπωση, κοπεί το χαρτί στα σωστά σημεία και διπλωθεί, το οκτασέλιδο βιβλιαράκι να είναι έτοιμο!

Μαθητές που συμμετείχαν στη δημιουργία του «Μικρού Βιβλίου» λένε…
«Το μάθημα έγινε πιο ευχάριστο και ενδιαφέρον – δεν έμοιαζε με μάθημα».
«Μου άρεσε που συνεργαστήκαμε με τους φίλους μου για να δημιουργήσουμε την ιστορία και την εικονογράφηση».
«Εμένα μου άρεσε που πληκτρολόγησα στον υπολογιστή».
«Εντυπωσιάστηκα από την τεχνική της κατασκευής των “Μικρών Βιβλίων” – τόσο απλή και εύκολη».
«Ήταν ωραίο που μοιράσαμε πολλά αντίτυπα στην τάξη και δημοσιεύσαμε τα βιβλία μας».

 Οι «Ερευνητές» πήραν πληροφορίες για το «Μικρό Βιβλίο» και παρακολούθησαν από κοντά τη διαδικασία κατασκευής του στα Εκπαιδευτήρια Νέα Γενιά Ζηρίδη, όπου πραγματοποιήθηκε το 3ο Εκπαιδευτικό Συνέδριο με θέμα: «Ακαδημαϊκή Αριστεία και Χάρισμα: Νέες Τάσεις στην Εκπαίδευση του 21ου αιώνα». Το συνέδριο διοργανώθηκε σε συνεργασία με το ΕΚΠΑ και τη συμμετοχή σχολικών συμβούλων της Δ/νσης Ανατολικής Αττικής. Υπεύθυνες του συγκεκριμένου εργαστηρίου για την ξενόγλωσση εκπαίδευση ήταν οι εκπαιδευτικοί Σοφία Λάχλου και Βασιλική Μαστοράκη.

 Στη χώρα μας, η παιδαγωγική ομάδα «Το σκασιαρχείο» -όνομα που δανείστηκε από την ομώνυμη ταινία- συνεργάζεται με το συνεταιριστικό Ινστιτούτο του Μοντέρνου Σχολείου -Παιδαγωγικής Φρενέ της Γαλλίας ICEM-Pedagogie Freinet (www.icem-pedagogie-freinet.org) και τη Διεθνή Ομοσπονδία των κινημάτων για το Μοντέρνο Σχολείο -Παιδαγωγική Φρενέ ΦΙΝΕΜ- Paidagogie Freinet. http://www.skasiarxeio.wordpress.com

(περισσότερα…)

Το «Σκασιαρχείο» στη Λαμία

Lamia09886
Το «Σκασιαρχείο» ήταν παρών στο Σεμινάριο για την καλλιέργεια του Οπτικοακουστικού Γραμματισμού σε εκπαιδευτικούς Α/θμιας Εκπ/σης του νομού Φθιώτιδας που πραγματοποιήθηκε στις 16 Ιουνίου 2015 στο Δημοτικό θέατρο Λαμίας.

Μια από τις εισηγήσεις είχε τίτλο «Σχολείο και κινηματογράφος: Από την Pathe baby του Σελεστέν Φρενέ ως την σημερινή εποχή της ψηφιακής εικόνας κι ήχου» και έγινε από το Νίκο Θεοδοσίου, καλλιτεχνικό διευθυντή της Camera Zizanio και μέλος της Παιδαγωγικής Ομάδας «Το Σκασιαρχείο».

Η εισήγηση έκανε εκτεταμένη αναφορά στην εισαγωγή των νέων τεχνολογιών στο σχολείο, και ειδικά του κινηματογράφου, όπως πρότεινε που ο πρωτοπόρος παιδαγωγός Σελεστέν Φρενέ και πως αυτή μπορεί να εφαρμοστεί σήμερα με τα νέα τεχνικά μέσα.

Lamia09892

Μηχανή προβολής Pathe Baby που χρησιμοποιούσε το κίνημα Φρενέ.

Το σεμινάριο στη Λαμία είχε οργανωθεί από τη Σχολική Σύμβουλο Προσχολικής Αγωγής της 30ης Περιφέρειας, σε συνεργασία με τη Σχολική Σύμβουλο Ειδικής Αγωγής της 13ης Περιφέρειας, τους Σχολικούς Συμβούλους Δ. Ε. των 1ης, 2ης, 3ης & 4ηςΠεριφερειών Φθιώτιδας, τον Σχολικό Σύμβουλο κ. Ηλία Παλιαλέξη, τη Δ/νση Α/θμιας Εκπ/σης Φθιώτιδας (Υπεύθυνο Σχολικών Δραστηριοτήτων) και τον «Σύλλογο για την Ιστορία της Εκπαίδευσης και την προώθηση Άτυπων Μορφών Μάθησης «Μιχάλης Παπαμαύρος».

Ο πλήρης τίτλος του Σεμιναρίου ήταν «Πάμε σινεμά… με το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για παιδιά και νέους και την CameraZizanio. Προτάσεις για την καλλιέργεια του οπτικοακουστικού γραμματισμού σε εκπαιδευτικούς Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης».

Εκτός από το Νίκο Θεοδοσίου εισηγητής στο σεμινάριο ήταν ο σκηνοθέτης Δημήτρης Σπύρου, καλλιτεχνικός διευθυντής του Διεθνούς Φεστιβάλ Ολυμπίας για παιδιά και νέους. Η ταινία του Δ. Σπύρου «Ο Ψύλλος» προβλήθηκε το ίδιο βράδυ σε ένα κατάμεστο Δημοτικό θέατρο.

Το “Σκασιαρχείο” στη Σαντορίνη

buissonniere04

Η Παιδαγωγική ομάδα «Το Σκασιαρχείο» σε συνεργασία με τον Σύλλογο Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Θήρας και την Κινηματογραφική Λέσχη Θήρας διοργάνωσε εκδήλωση στις 22 Μαΐου 2015  στο Αμφιθέατρο του Οινοποιείου στο Μεγαλοχώρι της Θήρας.

Ευχαριστούμε θερμά τον συνάδελφο Τρύφωνα Σπυρόπουλο που ανέλαβε την πρωτοβουλία για τη διοργάνωση της εκδήλωσης. Τον ευχαριστούμε για την υπέροχη εκπροσώπηση της ομάδας μας και για την παρουσίαση που μας έστειλε για να μοιραστούμε τα όσα έγιναν εκεί.

Πατήστε τον παρακάτω  σύνδεσμο για να ανοίξει η παρουσίαση (αφού φορτώσει, πρέπει να πατάτε το δεξί βελάκι από κάτω για να προχωράει).

https://prezi.com/9izgw7nvzkee/freinet/

Καλούμε όσους βρίσκονται εκτός Αττικής, μας έχουν γνωρίσει και επιθυμούν να οργανώσουν κάποια εκδήλωση προς την εκπαιδευτική κοινότητα της περιοχής τους, να μη διστάσουν να έρθουν σε επαφή μαζί μας για βοήθεια και υλικό.

Λοξή Τάξη (2015): Μια παρέμβαση για το έργο του Ζάφου Ξαγοράρη

IMG_0998-1
Στο φιλόξενο χώρο του σχολείου του 66ου Δημοτικού Σχολείου (Κολωνός) ανταμώσαμε άλλη μια φορά ως έχοντες πολλές ιδιότητες.

Συναντηθήκαμε εκπαιδευτικοί, καλλιτέχνες, γονείς, συνδικάτα, παιδαγωγικές ομάδες και ψυχολόγοι των Κέντρων Πρόληψης για να ενώσουμε τις φωνές μας για το σχολείο της κοινότητας των παιδιών.

Το έργο του Ζάφου Ξαγοράρη, Λοξή Τάξη (2015), έγινε ένα πεδίο αναστοχασμού του σημερινού σχολείου και των δυνατοτήτων του. Το έργο τέχνης είναι αμφίσημο, διαμαρτυρόμενο, έξεργο στα όρια της ταυτότητάς του να κείτεται στο βλέμμα, φαινομενολογικά προσλήψιμο και πλήρες ενοράσεων για την σχέση μας με τον κόσμο.

Στο έργο της Λοξής Τάξης (2015) μπορούμε να δούμε του βομβαρδισμούς εκεί που έχουμε πολεμικές συρράξεις, αλλά και την αποσχολειοποίηση [deschooling] ή την υπαίθρια διδασκαλία. Μπορούμε να δούμε τους αγώνες για ένα σχολείο για τους Τσιάπας, ένα σχολείο για την Γάζα, ένα σχολείο για το Κομπάνι ή ένα σχολείο για το Λουγκάνσκ. Και μπορούμε να δούμε σ’ αυτό τόσο τον διεθνισμό των αγώνων μας, όσο και την εγχώρια παραγωγή εκπαιδευτικής πολιτικής από τα σχολεία.

Επίσης, μπορούμε να το δούμε ως μια επιτάφια περιφορά από το Μουσείο Μπενάκη στο Πεδίο του Άρεως, η οποία να σημάνει την έξοδο των σχολείων, αυτή την λυτρωτική κίνηση από και προς το Πεδίο του Άρεως, τον χώρο ενός διαρκούς project για τον πόλεμο και την ειρήνη. Ή του χώρου για την σήμανση της αειφορίας, τον κόσμο της φύσης και των μεσοπολεμικών εκ νέου συναντήσεων εκπαιδευτικών και γεωπόνων για την κοινωνική οικονομία του αποβλέπουμε να επιστρέψει στα σχολεία μας.

Το Πεδίο του Άρεως μπορεί να είναι για τα παιδιά η εκ νέου σήμανση της υγείας, του πολιτισμού και της πολιτειότητας [citizenship] μέσα από την ιστορική αναβίωση αυτού που έμεινε αλύτρωτο στο παρελθόν, του δεύτερου υπαίθριου σχολείου στην Ελλάδα το 1930, ακριβώς μετά την πρώτη απόπειρα το 1916 λίγο πιο κάτω στην Πλατεία Αμερικής, στο Κτήμα Νομικού.

Η Λοξή Τάξη (2015) σ’ αυτό τον χώρο μπορεί να σημάνει εκ νέου την ελληνική κρίση, την σύγχρονη καταστροφή του κεφαλαίου και της εργασίας και την εκζήτηση ενός άλλου κοινωνικού σχηματισμού, μέσα από μια άλλη κριτική, θεσμική και αντί – οιδιπόδεια παιδαγωγική. Μπορεί να σημάνει την ανάδυση του παρελθόντος με τα επιταγμένα σχολικά κτίρια της γερμανικής κατοχής και της υπαίθριας διδασκαλίας της αντίστασης, το έργο των δασκάλων έξω από τα σχολεία, την Κυβέρνηση του Βουνού και εν γένει την ξεχασμένη και στη σκόνη του χρόνου παιδεία της αντίστασης.

Μπορεί όμως και να σημάνει και την πρωτοβουλία της Περιφέρεια Αττικής να αναμετρηθεί εκ νέου με μια βιώσιμη πολιτική για το Πεδίο του Άρεως μέσα από τη επιστροφή της αόρατης παιδικής ηλικίας στην πόλη, μέσα από την απόδοση της κίνησης του μοντερνισμού στην παιδική ηλικία με ποδήλατα και Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, όπως και την δυνατότητα να επιτελείται χώρο – χρονικά η ανάδυση της ιστορικότητας και της κρίσης [judgement]. Το έργο τέχνης μας κάνει ίσως να βλέπουμε αυτό που δεν βλέπουμε.

Χαράλαμπος Μπαλτάς – babisbaltas@gmail.com

«Σχολεία ανοιχτά στην κοινότητα»

anoixti_poli_Maios2015

Με μεγάλη επιτυχία και ενδιαφέρον από εκπαιδευτικούς και γονείς πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση της ομάδας παιδείας της «Ανοιχτής Πόλης» τη Δευτέρα 18/5 με θέμα «Σχολεία ανοιχτά στην κοινότητα».

Στην εκδήλωση συμμετείχε, εκπροσωπώντας την ομάδα «Σκασιαρχείο» ο Χαράλαμπος Μπαλτάς.

Ρεπορτάζ από τη εκδήλωση στον δικτυακό τόπο της «Ανοιχτής Πόλης»

Το βίντεο της εκδήλωσης

Η παρέμβαση του Χαράλαμπου Μπαλτά:

Το σχολείο της κοινότητας

Το σχολείο της κοινότητας έχει τις αναφορές του στον Κοινοτισμό, στην Αγωγή Υγείας, στην Θεσμική Παιδαγωγική, στην αρχιτεκτονική, στο τυπογραφείο, στην αποσχολειοποίηση και στις υποστηρικτικές δομές της πολιτειότητας. Επιστρέφει η νεωτερική κίνηση στο σχολείο και η κυκλοφορία των παιδιών. Αυτό που τίθεται για ένα γρήγορο μετασχηματισμό των σχολείων, μια συμβολή της παιδαγωγικής στον κοινωνικό μετασχηματισμό, είναι εν τέλει μια σχέση της αρχιτεκτονικής με την παιδαγωγική και την κίνηση. Το σχολείο της κοινότητας δεν είναι μόνο ένα κτίριο, αλλά μια “νήσος” με ελεύθερους και δομημένους χώρους που απαντούν στο τρίπτυχο τάξη – αυλή – κοινότητα. Τα παιδιά κάνουν διαδρομές στην πόλη και αποκτούν ιστορική και φυσική αίσθηση των πραγμάτων, μετατρέποντας τη μάθηση σε μια επιτέλεση των σχέσεων χρόνου και χώρου.

Σήμερα, η κατασκευή του εκφοβισμού στην αυλή, με τα μεγάλα ποσοστά που πήρε, συνέτεινε ακόμη πιο πολύ στο κλείσιμο του εκπαιδευτικού στην τάξη και στην προτροπή τα παιδιά να κάνουν αυτά που θέλουν έξω από στο σχολείο. Αυτό αφορά τόσο τον κλασσικό εκφοβισμό, όσο και τη σεξουαλική ζωή ή την πολιτική ζωή, με την είσοδο της πολιτικής στο σχολείο και την αντιπαράθεση του φασισμού με την δημοκρατία.

Το σχολείο αποκτούσε σε βάθος χρόνου τα χαρακτηριστικά του οστράκου. Τόσο η αυλή όσο και η τάξη συνεργούσαν στην επιστροφή στην αμιγώς γνωστική διαδικασία. Σήμερα αυτό που τίθεται ως αίτημα είναι ένα ανοιχτό προς τα μέσα και προς τα έξω σχολείο. Στο 35ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών στα Εξάρχεια τα τελευταία χρόνια δοκιμάσαμε το ανοιχτό προς τα έξω σχολείο, το εξωστρεφές σχολείο, το σχολείο της κοινότητας.

Σήμερα ζητάμε στο πλαίσιο της Παιδαγωγικής ομάδας «Το Σκασιαρχείο», ένα θερινό σχολείο στο Πεδίο του Άρεως.

Ζητάμε αλλαγή του νομικού καθεστώτος για περισσότερες εξόδους στα σχολεία, πλαίσιο να έχουμε συνεταιρισμούς και κοινωνική οικονομία μέσα στο σχολείο και δίκτυα σύμπραξης των σχολικών μονάδων με την κοινότητα.

Ζητάμε να έχουμε τη δυνατότητα συνεργασίας με φορείς της κοινότητας, όπως τα κοινωνικά ιατρεία κια τις συλλογικές κουζίνες.

Ζητάμε ένα άλλο καθεστώς για τις βιβλιοθήκες που θα κάνει ανοιχτό το σχολείο. Ζητάμε να μπορούμε να τυπώνουμε εφημερίδες με τα παιδιά κι όχι να αναζητούμε τον κωδικό δαπάνης.

Ζητάμε τα σχολεία να γεμίσουν ομάδες χωρίς αρχηγούς.

Ζητάμε να υλοποιούνται στην πράξη μέσα από τις νέες αρμοδιότητες του Σχολικού Συμβουλίου και με την συμμετοχή της γνώμης των παιδιών, τα δικαιώματα της ελευθερίας κι όχι μόνο της ασφάλειας.

Ζητάμε αποσχολειοποίηση, να γεμίσει το σχολείο με δράσεις της αυλής και της τάξης, αλλά και να μην μένουμε μόνο σ’ αυτόν τον χώρο. Ζητάμε να κάνουμε το δικό μας «σκασιαρχείο»!

Χαράλαμπος Μπαλτάς
Μέλος της Παιδαγωγικής Ομάδας «Το Σκασιαρχείο» –
Πειραματικοί ψηλαφισμοί για ένα σχολείο της κοινότητας